Pojęcie przedsiębiorcy w prawie polskim. Obowiązki przedsiębiorcy podejmującego wykonującego działalność gospodarczą

Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz nie mająca osobowości prawnej spółka prawa handlowego, która zawodowo, we własnym imieniu podejmuje i wykonuje działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Ustawodawca przesądził tym razem jednoznacznie, że od 1 stycznia 2001 r., tj. od daty wejścia w życie Prawa działalności gospodarczej, przedsiębiorcą nie będzie spółka cywilna, lecz wspólnik takiej spółki. Przy okazji zmianie uległa także sytuacja prawna państwowych oraz samorządowych zakładów i jednostek budżetowych, dotąd uprawnionych do udziału w obrocie gospodarczym. Jako jednostki organizacyjne, nie mające osobowości prawnej ale nie będące jednocześnie spółkami handlowymi, jednostki i zakłady budżetowe nie będą też przedsiębiorcami.
Przepisów PDG nie stosuje się do:
 działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt,
 ogrodnictwa,
 warzywnictwa,
 leśnictwa i rybactwa śródlądowego,
 wynajmowania przez rolników pokoi i miejsc na ustawienie namiotów, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów.
Organ administracji rządowej lub organ jednostki samorządu terytorialnego upoważniony do udzielania (wydawania), odmowy udzielenia, zmiany i cofania koncesji lub zezwolenia jest – odpowiednio – organem koncesyjnym lub zezwalającym.
Na nowo zdefiniowano, dla potrzeb tej ustawy, osobę zagraniczną; pojęcie to oznacza obecnie:
 osobę fizyczną mającą stałe miejsce zamieszkania za granicą,
 osobę prawną z siedziba za granicą,
 nie mającą osobowości prawnej spółkę osób wymienionych wyżej, z siedzibą za granicą.
Przedsiębiorcą zagranicznym jest osoba zagraniczna wykonująca działalność gospodarczą za granicą. Oddział natomiast oznacza wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej wykonywaną przez przedsiębiorcę poza głównym miejscem wykonywania działalności (zakładem głównym). Ugruntowała się zasada, iż podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.
Przedsiębiorca podlega szeregowi obowiązków, które wynikają z różnych aktów prawnych. Obowiązki te możemy podzielić na kilka kategorii. Najważniejszymi są obowiązki wobec pracowników, jeżeli oczywiście przedsiębiorca ma statut pracodawcy:
 obowiązek zatrudniania pracownika – wynika on z mocy umowy o pracy lub innej podstawy nawiązania stosunku pracy;
 obowiązek wypłacania wynagrodzenia – istotną cechą stosunku pracy jest jego odpłatność. Postanowienia umowy przewidujące jej nieodpłatny charakter są nieważne. Zamiast nich stosuje się przepisy o płacach minimalnych. Wynagrodzenie powinno być wypłacane terminowo i prawidłowo;
 obowiązek poszanowania godności i innych dóbr osobistych pracownika – godności przyrodzonej i niezbywalnej wartości człowieka bez względu na indywidualne poczucie własnej godności. Naruszenie tego obowiązku może być przyczyną rozwiązania przez pracownika umowy o pracę bez wypowiedzenia;
 obowiązek równego traktowania pracowników – niedopuszczalna jest jakakolwiek dyskryminacja bezpośrednia lub pośrednia w zatrudnieniu. Jej przyczynami może być m.in. płeć, wiek, niepełnosprawność, narodowość. Obowiązek ten łączy się również ze stosowaniem obiektywnych i sprawiedliwych kryteriów oceny pracowników oraz wyników ich pracy;
 obowiązek zapewnienia pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, a także prowadzenie szkoleń z tego zakresu (zobacz też krok szósty);
 obowiązek zaspokajania bytowych, socjalnych i kulturalnych potrzeb pracowników – ten obowiązek ma charakter ograniczony, gdyż pracodawca obowiązany jest stosować go odpowiednio do swoich możliwości;
 obowiązek ułatwiania pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych;
 obowiązek zaznajamiania pracowników podejmujących pracę z zakresem ich obowiązków, sposobem wykonywania pracy na wyznaczonych stanowiskach oraz ich podstawowymi uprawnieniami;
 obowiązek prowadzenia dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akt osobowych pracowników;
 obowiązek dotyczący odprowadzania składek do ZUS-u (zobacz także krok piąty);
 obowiązek wydania świadectwa pracy w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy – wydanie świadectwa pracy nie może być uzależnione od uprzedniego rozliczenia się pracownika z pracodawcą.
Oprócz obowiązków związanych z zatrudnianiem pracowników przedsiębiorca podlega także innym:
 obowiązek prowadzenia działalności gospodarczej na zasadach uczciwej konkurencji i poszanowania dobrych obyczajów oraz słusznych interesów konsumentów;
 obowiązek spełnienia określonych przepisami prawa warunków wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności dotyczących ochrony przed zagrożeniem życia, zdrowia ludzkiego i moralności publicznej, a także ochrony środowiska;
 obowiązek posiadania odpowiednich uprawnień zawodowych lub zapewnienie wykonania działalności bezpośrednio przez osobę posiadającą takie uprawnienia;
 obowiązek właściwego oznaczenia zakładu głównego, oddziału lub innych stałych miejsc wykonywania działalności – zewnętrzne oznaczenie powinno zawierać oznaczenie przedsiębiorcy oraz zwięzłe określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej;
 obowiązek podania w ofercie przez przedsiębiorców oferujących towary lub usługi w sprzedaży bezpośredniej lub wysyłkowej – oznaczenia przedsiębiorcy, numeru, pod którym przedsiębiorca wpisany jest do rejestru przedsiębiorców, siedziby i adresu przedsiębiorcy;
 obowiązek zamieszczania na towarach lub na ich opakowaniach wprowadzanych do obrotu informacji w języku polskim dotyczących np. nazwy towarów, składu, przeznaczenia;
 obowiązek zawiadomienia urzędu skarbowego, właściwego ze względu na podatek dochodowy, o posiadaniu rachunku bankowego związanego z wykonywaną działalnością gospodarczą – w razie posiadania więcej niż jednego rachunku należy wskazać jeden z nich jako rachunek podstawowy;
 obowiązek zawiadomienia właściwego urzędu skarbowego oraz banku (w którym otwarty jest podstawowy rachunek bankowy związany z wykonywaną działalnością gospodarczą) o posiadaniu rachunków bankowych w innych bankach.
Na przedsiębiorcy ciąży również obowiązek zachowania wymogów prawnych. Przyjmują one postać ograniczeń formalnych w podejmowaniu działalności gospodarczej lub posiadają charakter ograniczeń policyjno-administracyjnych dotyczących wykonywania działalności gospodarczej. Odnoszą się one do wszystkich przedsiębiorców, bez względu na rodzaj prowadzonej przez nich działalności. Regulacja przyjęta w ustawie pr.dz.g. – w porównaniu z ustawą o dz.g. – jest bardziej uproszczona, a jednocześnie bardziej precyzyjna. Podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa. Warunki te w zasadzie można sprowadzić do obowiązków obciążających przedsiębiorców, których przestrzeganie prowadzi do uznania wykonywanej przez nich działalności za zgodną z przepisami prawa. Do podstawowych obowiązków przedsiębiorcy należą w świetle ustawy pr.dz.g.:
 obowiązek wpisu do rejestru przedsiębiorców przed podjęciem działalności gospodarczej – zgłoszenie do rejestrów specjalnych (REGON i NIP);
 założenie rachunku bankowego i przeprowadzanie za jego pośrednictwem rozliczeń pieniężnych;
 spełnienie określonych prawem warunków wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności dotyczących ochrony przed zagrożeniem życia, zdrowia ludzkiego i moralności publicznej, a także ochrony środowiska;
 spełnienie wymogów związanych z zapewnieniem przy wykonywaniu określonego rodzaju działalności gospodarczej odpowiednich kwalifikacji zawodowych;
 oznaczenie zakładu głównego, oddziału i innego stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej oraz oznakowanie towarów wprowadzanych do obrotu.

————————————————————————
ogłoszenia darmowe ogłoszenia za darmo ogłoszenia nieruchomości

Działalność gospodarcza w formie spółki prawa handlowego i cywilnego

Spółki osobowe – cechuje je osobista (majątkowa) odpowiedzialność wspólników za zobowiązania spółki i osobiste prowadzenie praw spółki. Prowadzenie spraw spółki należy co do zasady do wspólników, chyba, że w umowie postanowią inaczej

Spółki kapitałowe – posiadają osobowość prawną, za swoje zobowiązania odpowiadają własnym majątkiem, z wyłączeniem osobistej odpowiedzialności wspólników. Wspólnicy z reguły odsunięci są od bezpośredniego prowadzenia spraw spółki – prowadzi je zarząd, oraz od bezpośredniej kontroli działalności spółki (wykonuje je organ – rada nadzorcza lub komisja rewizyjna), natomiast organem reprezentującym wspólników jest Zgromadzenie Wspólników.

SPÓŁKA JAWNA

Jest to spółka osobowa, którą prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą a nie jest inną spółką handlową. Każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczeń całym swoim majątkiem solidarnie ze swymi wspólnikami oraz ze spółką. Umowa sp. j. zawiera:
 firmę i jej siedzibę
 określenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartości
 przedmiot działalności spółki
 czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony
Umowa spółki – zawarta zostaje na piśmie pod rygorem nieważności.
Firma (nazwa) spółki jawnej powinna zawierać nazwiska lub firmy wszystkich wspólników albo nazwiska lub firmę jednego albo kilku wspólników oraz dodatkowe oznaczenie „spółka jawna”.
Każdy wspólnik ma prawo i obowiązek
 zgłoszenia do rejestru sp.j.
 reprezentować spółkę, prawo do reprezentowania dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych. Prawa reprezentowania spółki nie można ograniczyć ze skutkiem wobec osób trzecich.
Umowa sp. może przewidywać, że wspólnik jest pozbawiony prawa jej reprezentowania albo że jest uprawniony do jej reprezentowania z innymi wspólnikami. Pozbawienie wspólnika prawa reprezentowania sp. może nastąpić wyłącznie z ważnych powodów na mocy prawomocnego orzeczenia sądu. Osoba przystępująca do spółki odpowiada za zobowiązania sp. powstałe przed dniem jej przystąpienia. Osoba, która zawiera umowę sp. j. z przedsiębiorcą 1-osobowym odpowiada za zobowiązania powstałe przy prowadzeniu przedsiębiorstwa przez tego przedsiębiorcę przed dniem utworzenia spółki.

SPÓŁKA PARTNERSKA

Spółka osobowa utworzona przez wspólników w celu wykonywania wolnego zawodu. W spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną firmą (nazwą):
 partnerami w spółce mogą być tylko osoby fizyczne uprawnione do wykonywania wolnego zawodu – adwokata, aptekarza, architekta, biegłego rewidenta, brokera ubezpieczeniowego, doradcy podatkowego, księgowego, lekarza, stomatologa, weterynarza, notariusza, pielęgniarki, położnej, radcy prawnego, rzecznika patentowego, rzeczoznawcy majątkowego, tłumacza przysięgłego
 do sp. partnerskiej stosuje się przepisy sp. cywilnej, chyba, że ustawa stanowi inaczej
 nazwa sp. partnerskiej powinna zawierać nazwisko co najmniej 1 partnera dodatkowe oznaczenie „i partner”, „i partnerzy”, albo „spółka partnerska, oraz określenie wolnego zawodu wykonywanego w spółce
Umowa powinna zawierać:
 określenie wolnego zawodu wykonywanego przez partnerów w ramach spółki
 przedmiot działalności spółki
 nazwiska i imiona partnerów, kt. Ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki, w przypadku przewidzianym w art. 95&2
 w przypadku, gdy sp. p. reprezentują tylko niektórzy partnerzy, nazwiska i imiona tych partnerów
 nazwę i siedzibę firmy
 czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony
 określenie wkładów wnoszonych przez każdego partnera i ich wartości
 umowa powinna być zawierana w formie aktu notarialnego
 sp.p. powstaje z chwilą wpisania do rejestru
Partner nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania sp. powstałe w związku z wykonywaniem przez pozostałych partnerów wolnego zawodu wspólnicy jak i zobowiązania spółki będące następstwem działań lub zaniechań osób zatrudnionych przez sp. na podstawie umowy o pracę lub innego stosunku prawnego, które podlegały kierownictwu innego partnera przy świadczeniu usług związanych z przedmiotem działalności sp. Umowa spółki może przewidywać, że 1 lub więcej partnerów godzą się na ponoszenie odpowiedzialności tak, jak w sp.j.
Umowa może przewidywać, że prowadzenie spraw i reprezentacja sp. zostaje powierzona zarządowi:
 zarząd składa się z jednego albo większej liczby członków
 do zarządu mogą być powołane osoby spośród wspólników lub spoza ich grona
 członek zarządu jest powoływany i odwoływany uchwałą wspólników – członek może być odwołany w każdym czasie
 jeżeli zarząd jest wieloosobowy, spośród reprezentowania określa umowa spółki. Jeżeli umowa nie zawiera żadnych postanowień w tym przedmiocie, do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagany jest współudział 2 członków zarządu
 członek zarządu nie może działać w firmie konkurencyjnej zakaz ten obejmuje członków zarządu, którzy mają więcej niż 10% udziałów lub akcji tej spółki albo prawa do powołania co najmniej jednego członka zarządu

SPÓŁKA KOMANDYTOWA

Spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden ze wspólników odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika jest ograniczona (komandytariusz). Nazwa spółki komandytowej powinna zawierać:
 nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy oraz oznaczenie „spółka komandytowa”
 dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „sp.k.”
 nazwisko komandytariusza nie może być zamieszczone w nazwie spółki. W przypadku zamieszczenia nazwiska lub firmy (nazwy) komandytariusza w nazwie sp., komandytariusz staje się komplementariuszem
Umowa zawiera:
 nazwę i siedzibę firmy
 przedmiot działalności spółki
 czas trwania jeżeli jest oznaczony
 oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość
 oznaczony kwotowo zakres odpowiedzialności każdego komandytariusza wobec wierzycieli (sumę komandytową)
 umowa zawarta przed notariuszem
 jeżeli wkładem komandytariusza jest świadczenie niepieniężne, umowa sp. określa przedmiot tego świadczenia (aport), jego wartość, jak i osobę wspólnika wnoszącego
 spółka powstaje z chwilą wpisania do rejestru
 wkład może być niższej wartości niż suma komandytowa – jeżeli umowa nie stanowi inaczej
Spółkę reprezentują komplementariusze, którzy nie są pozbawieni prawa reprezentowania spółki. Komandytariusz może reprezentować spółkę tylko jako pełnomocnik
Stosunki wewnętrzne spółki:
 komandytariusz nie ma prawa prowadzić spraw sp. chyba że umowa stanowi inaczej
 w sprawach przekraczających zwykły zakres czynności spółki potrzeba zgody komandytariusza
 komand. uczestniczy w zysku sp. proporcjonalnie do wkładu rzeczywistego wniesionego do spółki, chyba, że umowa stanowi inaczej. W razie wątpliwości komandytariusz uczestniczy w stracie jedynie wartości umówionego wkładu

SPÓŁKA KOMANDYTOWO – AKCYJNA

Spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem:
 kapitał zakładowy powinien wynosić co najmniej 50000 zł.
 Nazwa powinna zawierać nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy oraz oznaczenie „spółka komandytowo – akcyjna” lub „S.K.A.”
 Akcjonariusz jest zobowiązany jedynie do świadczeń zawartych w statusie

Powstanie spółki
 Osoby podpisujące statut są założycielami spółki (wszyscy komplementariusze)
 Statut zawiera: wysokość kapitału zakładowego, sposób zebrania, wartość nominalną akcji i liczbę, czy akcje są imienne czy na okaziciela, l. akcji poszczególnego rodzaju i związane z nimi uprawnienia, nazwiska i imiona albo firmy komplementariuszy oraz ich siedziby (adresy)
 statut pozostaje sporządzony w formie aktu notarialnego
 komplemenratiusz może wnieść do spółki wkład – wniesione wkłady nie zwalniają komplementariusza z jego obowiązków
 spółkę reprezentują komplementariusze, którzy nie są pozbawieni prawa reprezentowania spółki.
Rada Nadzorcza musi występować, gdy w spółce występuje więcej niż 25 akcjonariuszy – członków powołuje walne zgromadzenie
Komplementariusze oraz akcjonariusze uczestniczą w zysku proporcjonalnie do wniesionych wkładów
Wystąpienie wspólników, likwidacja, rozwiązanie
 przyczyny przewidziane w statucie
 uchwała zgromadzenia o likwidacji
 śmierć jednego ze wspólników
 akcjonariusz nie może wypowiedzieć umowy spółki

SPÓŁKA Z O.O.

Może być utworzona przez jedną albo więcej osób w każdym celu prawnie dopuszczalnym, nie może być zawiązana wyłącznie przez inną, jednoosobową spółkę z o.o.
Powstanie:
 zawarcie umowy spółki
 wniesienie przez wspólników wkładów na pokrycie całego kapitału zakładowego, a w razie objęcia udziału za cenę wyższą od wartości nominalnej, także wniesienia nadwyżki
 powołanie zarządu
 ustanowienia rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej, jeżeli wymaga tego ustawa lub umowa spółki
 wpis do rejestru
Umowa musi obejmować:
 siedzibę firmy
 przedmiot działalności spółki
 wysokość kapitału zakładowego
 czy wspólnik może mieć więcej niż jeden udział
 liczba i wartość nominalną udziałów
 umowa sporządzona w formie aktu notarialnego
Przedmiot działalności:
 Kapitał spółki dzieli się na udziały o równej albo nierównej wartości nominalnej. Umowa spółki stanowi, czy wspólnik może mieć tylko jeden, czy więcej udziałów.
 Kapitał zakładowy powinien wynosić ci najmniej 50000
 Wartość nominalna nie może nie może być niższa niż 500 zł.
 Kapitał może zostać pokryty poprzez pieniądze lub poprzez aport
 jeżeli wkładem jest świadczenie niepieniężne, umowa sp. określa przedmiot tego świadczenia (aport), jego wartość, jak i osobę wspólnika wnoszącego
 umowa może zobowiązywać do dopłat w granicach liczbowo oznaczonej wysokości w stosunku do posiadanych udziałów. Wysokość i terminy dopłat oznaczane są w miarę potrzeby uchwałą wspólników
 w spółce prowadzona jest przez zarząd księga udziałów gdzie wpisuje się imię lub firmę i siedzibę wspólnika, adres
Zarząd – Prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Składa się z jednego albo większej liczby członków. Do zarządu mogą być powołane osoby spośród wspólników lub spoza ich grona. Członek jest powoływany o odwoływany uchwałą wspólników, chyba, że umowa stanowi inaczej
 prawa członka zarządu nie można ograniczyć w sprawach reprezentowania
 jeśli zarząd jest wieloosobowy, spośród reprezentowania określa umowa spółki
 każdy członek zarządu ma prawo prowadzenia spraw spółki
 członek zarządu nie może beż zgody prowadzić interesów konkurencji w sp. cywilnej, spółce jawnej, nie może być członkiem sp. komandytowej, lub członkiem zarządu, lub rady nadzorczej w konkurencyjnej sp. z o.o.
 zakaz ten obejmuje członków zarządu, kt. mają więcej niż 10% udziałów lub akcji tej spółki albo prawa do powołania co najmniej jednego członka zarządu
 umowa spółki może ustanowić radę nadzorczą lub komisję rewizyjną
 w sp., których kapitał zakładowy jest większy niż 500 000, a wspólników jest więcej niż 25, wtedy trzeba powołać organ nadzorczy
 członkiem rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej nie może być zatrudniony w tym zakładzie członek zarządu, prokurent, likwidator, kierownik oddziału lub zakładu, główny księgowy, radca prawny lub adwokat

SPÓŁKA AKCYJNA

 zawiązać ją może jedna albo więcej osób. Nie może być zawiązana wyłącznie przez jednoosobową spółkę z o.o.
 statut spółki sporządzony w formie aktu notarialnego
• osoby podpisujące są założycielami
• akcjonariusze nie odpowiadają za zobowiązania spółki
Statut zawiera:
 przedmiot działalności
 firma i siedziba
 czas trwania spółki jeśli jest określony
 wysokość kapitału zakładowego oraz kwotę wpłaconą przed zarejestrowaniem na pokrycie kapitału zakładowego
 wartość nominalną akcji i ich liczbę ze wskazaniem czy akcje są imienne czy na okaziciela
 liczbę akcji poszcz. Rodzajów i związane z nimi uprawnienia, jeżeli mają być wprowadzone akcje różnych rodzajów
 nazwiska i imiona albo firmy założycieli
 liczbę członków zarządu i Rady Nadzorczej albo co najmniej min. lub max. Liczbę członków tych organów oraz podmiot uprawniony do ustalenia składu zarządu lub RN
 co najmniej przybliżoną wielkość wszystkich kosztów poniesionych lub obciążających spółkę w związku z jej utworzeniem ustaloną na dzień zawiązania spółki
 pismo do ogłoszeń, jeżeli spółka zamierza dokonywać ogłoszeń również poza Monitorem Sądowym i Gospodarczym

Kapitał zakładowy dzieli się na akcje o równej wartości nominalnej. W spółce 1 osobowej jedyny akcjonariusz wykonuje wszystkie uprawnienia walnego zgromadzenia zgodnie z przepisami z niniejszego działu. W przypadku, gdy wszystkie akcje spółki przysługują jedynemu akcjonariuszowi albo akcjonariuszowi i spółce, oświadczenie woli występuje w formie pisemnej. Firma spółki powinna zawierać oznaczenie „spółka akcyjna” lub „S.A.”. Kapitał zakładowy c. 5000000 zł. Zarząd zgłasza zawiązanie spółki do sądu rejestrowego właściwego ze względu na siedzibę spółki
Prawa i obowiązki akcjonariuszy
Dokument sporządzony na piśmie
 siedziba spółki, adres, firma
 oznaczenie sądu rejestrowego i nr pod którym spółka jest wpisana do rejestru
 data rejestracji i wystawienia akcji
 wartość nominalna, serię, nr, rodzaj danej akcji, uprawnienia szczególne z akcji
 wysokość dokonanej wpłaty – akcje imienne
 ograniczenia co do rozporządzania akcją
 postanowienia statutu o związanych z akcją obowiązkami wobec spółki
Zarząd spółki:
 zobowiązany prowadzić księgę akcji i świadectw tymczasowych – księga akcyjna
 prowadzi sprawy spółki, reprezentuje spółkę
 składa się z 1 lub więcej członków:
• do zarządy powoływane mogą być osoby z grona akcjonariuszy lub spoza
• członków powołuje i odwołuje Rada Nadzorcza, chyba że…
• członek może być odwołany lub zawieszony w czynnościach także przez walne zgromadzenie
• okres sprawowania funkcji nie dłuższy niż 5 lat (kadencja)
• jeżeli zarząd jest wieloosobowy, wszyscy jego członkowie są obowiązani są do wspólnego prowadzenia spraw spółki,
• Prawo do reprezentowania dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych spółki. Prawa reprezentowania nie można ograniczyć ze skutkiem prawnym wobec osób trzecich
• Jeżeli zarząd wieloosobowy – sposób reprezentowania określa statut
 członek zarządu nie może bez zgody zajmować się interesami innej konkurencyjnej spółki, ani uczestniczyć w spółce konkurencyjnej jako wspólnik: spółka cywilna, osobowa; jako członek organu spółki kapitałowej; nie może mieć więcej niż 10% akcji lub prawa powoływania co najmniej 1 członka zarządu spółki konkurencyjnej
Nadzór
 rada nadzorcza: ocena sprawozdań zarządu, sprawozdań finansowych w zakresie ich zgodności z księgami finansowymi
 kompetencje zawieszania z ważnych powodów w czynnościach poszczególnych członków zarządu oraz delegowania członków RN do czasowego wykonywania czynności członków zarządu
 składa się z cn 3 członków powoływanych przez walne zgromadzenie. Statut może przewidywać inny sposób.
 RN wykonuje obowiązki kolegialne, może jednak delegować swoich członków do samodzielnego pełnienia czynności nadzorczych
• Członkiem nie może być zatrudniony w tym zakładzie członek zarządu, prokurent, likwidator, kierownik oddziału lub zakładu, główny księgowy, radca prawny lub adwokat

SPÓŁKA CYWILNA to forma współdziałania w działalności gospodarczej. Spółka prawa cywilnego jest jedynym typem spółki, której regulacja znajduje się w Kodeksie cywilnym . Od l stycznia 2001 r. sama spółka cywilna już nie jest uznawana za przedsiębiorcę, są bowiem nimi tylko wspólnicy w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Podstawą działalności i powstania spółki cywilnej jest umowa, przez którą wspólnicy (zarówno osoby fizyczne jak i prawne) zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Umowa powinna zostać zawarta w formie pisemnej. Do postanowień przedmiotowych (koniecznych) umowy należą: określenie wspólnego celu gospodarczego, oznaczenie sposobów wspólnego działania, określenie rodzajów i wysokości wkładów oraz określenie rodzaju usług, jakie na rzecz spółki powinni świadczyć poszczególni wspólnicy. Spółka cywilna stanowi zatem formę gospodarczego współdziałania osób i może być założona dla każdego celu gospodarczego, krótko- lub długookresowego, zgodnie z wolą stron. Wniesione przez wspólników wkłady w postaci np. własności rzeczy lub innych praw, świadczenia usług itp. oraz dochody uzyskiwane przez spółkę cywilną w czasie jej trwania, stanowią wspólny majątek wspólników. Wspólnicy nie mogą nim rozporządzać ani go dzielić tak długo, jak długo istniej spółka. Za zobowiązania spółki wspólnicy odpowiedzialni są solidarnie, co oznacza, że każdy z nich w całości odpowiada nie tylko wspólnym majątkiem spółki, ale i majątkiem osobistym. Każdy ze wspólników jest uprawniony do równego udziału w zyskach i stratach bez względu na wartość wniesionego wkładu, wspólnicy mogą jednak inaczej określić zasady tego uczestnictwa, nie mogą tylko wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach. Spółka cywilna nie ma osobowości prawnej, nie może być podmiotem praw i obowiązków w stosunkach cywilno-prawnych. Oznacza to, że nie może ona nabywać praw i zaciągać zobowiązań – mogą to robić jedynie wspólnicy. Spółka cywilna w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej posiada jedynie zdolność sądową (może pozywać i być pozwana) w postępowaniu przed sądem gospodarczym. Nawet jednak w sprawie gospodarczej spółka cywilna nie może być pozywana pod nazwą (firmą) prowadzonego przedsiębiorstwa. Jej oznaczenie jako strony w procesie powinno polegać na wskazaniu imion i nazwisk wszystkich wspólników oraz ich adresów. Tak więc spółka cywilna jest ściśle powiązana ze wspólnikami i w zasadzie nie występuje w obrocie cywilnoprawnym jako odrębny od nich podmiot. Spółka cywilna, której przychody netto ze sprzedaży towarów lub świadczenia usług w każdym z dwóch kolejnych lat obrotowych osiągnęły równowartość w walucie polskiej co najmniej 400000 euro powinna być zgłoszona do sądu rejestrowego. Z chwilą wpisu do KRS (poszczególnych wspólników) spółka cywilna staje się spółką jawną. Działalność spółek handlowych uregulowana jest w Kodeksie spółek handlowych (ustawa z dnia 15 września 2000 r.).

————————————————————
ogłoszenia praca nieruchomości ogłoszenia motoryzacyjne

1. Zezwolenia i koncesje (koncesjonowanie działalności gospodarczej).

Koncesje jako szczególny rodzaj prowadzenia działalności wykształciły się z związku z wykonywaniem monopolu państwa na niektóre działy działalności gospodarczej. Państwo nie rezygnując z tego monopolu powierzyło niektóre dziedziny przedsiębiorcom. W niektórym rodzajach działalności gospodarczej zrezygnowano z koncesjonowania wprowadzając zezwolenia.
Koncesje w dalszym ciągu obejmują następujące rodzaje działalności gospodarczej:
 poszukiwanie i rozpoznawanie złóż, kopalin i ich wydobywanie.
 koncesje wydawane na podstawie prawa geologicznego i górniczego, wydawane są przez ministerstwo środowiska ( podstawowe) i wojewodę ( pospolite)
 wytwarzanie i obrót materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz technologia o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Wydawane przez Ministerstwo Gospodarki
 wytwarzanie, obrót paliw i energii
 ochrona osób i mienia – wydaje Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
 przewóz lotniczy
 budowa i eksploatacja płatnych autostrad
 zarządzanie liniami kolejowymi
 rozpowszechnianie programów radiowo-telewizyjnych
Koncesji nie udziela się bezterminowo. Ustawa podaje, że jest to co najmniej 2 lata do 50 lat. Organem właściwym do wydawania koncesji jest minister właściwy ze względu na przedmiot działalności gospodarczej podlegającej koncesjonowaniu. Wydawane są na podstawie wniosku , który powinien zawierać: oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, numer w rejestrze przedsiębiorstw, określenie rodzaju i zakresu wykonywania działalności gospodarczej, na która ma być udzielona koncesja oraz inne informacje wymagane odrębnymi przepisami, regulującymi daną działalność gospodarczą
Do prowadzenia niektórych działalności gospodarczych wymagane jest zezwolenie:
 kinematografia
 gry losowe i totalizatory
 działalność ubezpieczeniowa
 prowadzenie banków
 usługi telekomunikacyjne
 utworzenie przedstawicielstw firm zagranicznych
 eksport i import broni
 import alkoholi i papierosów
 handel hurtowy i detaliczny napojami alkoholowymi
 zakładanie i prowadzenie składów celnych, zarządzanie wolnym obszarem celnym, prowadzenie agencji celnych
 prowadzenie pośrednictwa pracy
 działalność dewizowa związana z obrotem walutowym

——————————————————————
ogłoszenia drobne ogłoszenia darmowe

instrumenty pochodne

Instrumenty pochodne, derywaty (ang. derivatives, tłumaczenie “derywatywy” nie przyjęło się; w powszechnym użyciu są “derywaty”) – rodzaj papierów wartościowych, instrumenty finansowe, których wartość uzależniona jest od wartości innych instrumentów finansowych, zwanych instrumentami bazowymi. Instrumentem bazowym mogą być akcje, obligacje, wysokość stopy procentowej, wartość indeksu giełdowego, a także tak nietypowe wskaźniki jak liczba dni słonecznych, wielkość opadu śniegu czy deszczu – derywaty pogodowe. Instrumenty potwierdzają uzyskanie przez nabywcę prawa do otrzymania w przyszłości określonej wartości pieniężnej lub dokonania transakcji. Najczęściej są wykorzystywane jako instrumenty zabezpieczające w celu minimalizacji ryzyka. Ze względu na zjawisko dźwigni finansowej (lewar) pozwalają osiągnąć duży zysk przy znacznie mniejszym zaangażowaniu środków własnych niż przy wykorzystaniu klasycznych instrumentów finansowych. Rynek instrumentów pochodnych powstał w wyniku konieczności zabezpieczenia się uczestników transakcji finansowych przed ryzykiem wystąpienia sytuacji przeciwnej do przewidywanej przez nich. Obok transakcji zabezpieczających (ang. hedging) zawierane są również transakcje o charakterze spekulacyjnym, związane z przejmowaniem ryzyka. Tworzeniem nowych instrumentów finansowych i strategii zawierania transakcji z ich zastosowaniem zajmuje się dziedzina finansów nazywana inżynierią finansową. Część instrumentów pochodnych to umowy zawierane bezpośrednio między dwoma podmiotami, z pominięciem jakichkolwiek rynków urzędowych, zwane instrumentami pochodnymi pozagiełdowymi (ang. over-the-counter). Są to np. swapy, forwardy (FRA) czy opcje egzotyczne.
Wyróżniamy następujące kategorie instrumentów pochodnych:
 Opcje – jest to instrument finansowy o niesymetrycznym profilu wypłaty. Daje on jego nabywcy prawo (lecz nie obowiązek) do nabycia (w przypadku opcji kupna – ang. call) lub sprzedaży (w przypadku opcji sprzedaży – ang. put) danego dobra po z góry określonej cenie w dniu wygaśnięcia opcji (opcja europejska) lub w dowolnym dniu od daty zawarcia kontraktu opcyjnego do daty wygaśnięcia włącznie (opcja amerykańska). Sprzedający zostaje zobowiązany do sprzedania lub zakupu danego dobra od nabywcy opcji, jeżeli ten uzna, że zechce z posiadanego prawa skorzystać, czyli uzna wykonanie opcji za opłacalne. Kupujący płaci sprzedającemu premię opcyjną za zakup opcji. Opcja może być przedmiotem obrotu na giełdzie.
 opcja amerykańska
 opcja europejska
 opcja azjatycka
 opcja egzotyczna
 opcja z barierą
 kontrakty terminowe – to rodzaj transakcji finansowych. Przedmiotem obrotu nie są tutaj fizyczne przedmioty bądź papiery wartościowe lecz umowy (kontrakty) na transakcje, które zostaną wykonane w przyszłości (mówi się o nich instrumenty pochodne bądź derywaty). Cena na produkt, o którym jest mowa w umowie, jest określana już w momencie zawarcia umowy. Do kontraktów terminowych zaliczamy:
 futures Futures (kontrakt terminowy) – to instrument finansowy, będący rodzajem umowy, w której sprzedający zobowiązuje się sprzedać określony instrument bazowy za ściśle określoną cenę w ściśle określonym terminie, a kupujący zobowiązuje się kupić ten instrument za tę samą cenę, w tym samym terminie.
 forward Forward – instrument finansowy, transakcja terminowa np. na kurs walut, cenę ryżu . Polega na kupnie / sprzedaży zasobu X za Y. Kurs po jakim zostanie dokonana transakcja oraz wielkość transakcji zostają ustalone w dniu jej zawarcia, natomiast fizyczna dostawa zasobów musi nastąpić w ściśle określonym dniu w przyszłości. W przypadku niektórych forwardów po upływie terminu umowy można nie dostarczać zasobów, a tylko zapłacić różnicę pomiędzy ceną poprzednio uzgodnioną w kontrakcie a ceną obowiązującą w dniu wygaśnięcia umowy. W transakcjach typu forward istnieje ryzyko nie wywiązania się z umowy transakcyjnej ponieważ instrument ten nie podlega standaryzacji i nie jest regulowany przez izbę rozliczeniową.
 FRA (ang. forward rate agreement)
 Swapy – to umowa pomiędzy dwoma podmiotami na wymianę przyszłych przepływów pieniężnych. Umowa ta określa jak ma wyglądać rozliczenie oraz kiedy przepływy mają nastąpić. W szczególności może polegać na umowie między dwoma podmiotami, w której płatność o oprocentowaniu zmiennym zamieniana jest na płatność o oprocentowaniu stałym. Pozwala to uzyskać korzyści obu stron.

—————————————————-
ogloszenia motoryzacyjne ogłoszenia ogłoszenia praca

cechy rynku pierwotnego i wtórnego

W zależności od tego, czy transakcja papierami wartościowymi dokonuje się po raz pierwszy, czy po raz kolejny, rozróżnia się na rynku papierów wartościowych dwa segmenty:
 rynek pierwotny
 rynek wtórny

Rynek pierwotny (primary market) – na tym rynku emitenci papierów wartościowych sprzedają je za pośrednictwem instytucji finansowych. Ich sprzedaż ma służyć zgromadzeniu kapitału na rozpoczęcie lub rozszerzenie działalności. Na tym rynku następuje przesunięcie oszczędności od pierwotnych posiadaczy do ostatecznych użytkowników akumulacji. Rynek pierwotny obejmuje wyłącznie oferowanie i nabywanie nowych papierów wartościowych. Występuje, więc w momencie ich emisji i dotyczy pierwszych transakcji sprzedaży papierów wartościowych dla pierwszych inwestorów.

Rynek wtórny (secondary market) – po rozprowadzeniu walorów na rynku pierwotnym mogą one być przedmiotem obrotu na rynku wtórnym – giełdzie.
Rynek wtórny to rynek, na którym zawierane są transakcje kupna – sprzedaży papierów wartościowych pomiędzy inwestorami.
Dzieli się on na:
 rynek podstawowy – handel akcjami dużych spółek;
 rynek równoległy – handel akcjami mniejszych spółek;

——————————————–
ogłoszenia za darmo ogłoszenia dodaj ogłoszenie

wyniki polskiej gospodarki po pierwszym roku członkostwa w Unii Europejskiej

Saldo finansowych przepływów Polski z UE po roku członkostwa wynosiło: 6,lmld zł na korzyść Polski. W roku 2005 i następnych to saldo ulegnie zwiększeniu. W ocenie raportu potwierdza się przewidywany przez rząd wzrost gospodarczy po akcesji.
 przyśpieszenie stopy wzrostu PKB w 2004 roku do 5,3%
 zmniejszenie ujemnego salda obrotu Polski z zagranicą. W 2005 roku nastąpiła jego zmiana na saldo dodatnie.
Od 05/2004 do 12/2004 ujemne saldo obrotu handlu zagranicznego obniżyło się o blisko 1,4 mld USD w porównaniu z analogicznym okresem rok wcześniej. Ujemne saldo ze starymi krajami członkowskimi UE zmniejszyło się aż o 2,3 mld USD.
Przyśpieszenie dynamiki eksportu mimo wzrostu kursu złotego do EUR może świadczyć, że w wielu firmach jeszcze przed dniem akcesji proces restrukturyzacji i dostosować do wymogów UE był już bardzo zaawansowany, a sektor przedsiębiorstw lepiej i wcześniej przygotował się do stawienia czoła konkurencji w ramach wewnętrznego rynku UE niż to wcześniej sądzono.
Spektakularnym sukcesem był wzrost eksportu produktów rolno-spożywczych, który po zniesieniu ceł i barier pozataryfowych po 1.05.2004r. wzrósł o przeszło 60% na rynku starych krajów Unii i o 50% na rynku nowych krajów członkowskich.
Wobec znacznego rozdrobnienia małych i średnich firm w Polsce i ich słabej kapitalizacji przewidywano, że zwiększona konkurencja zagraniczna rychło wyeliminuje z rynku najsłabsze polskie podmioty. Mimo wzmożonej konkurencji prognozy te na razie się nie sprawdziły. Potwierdziły się prognozy asymetrycznego rozwoju sektora Małych i Średnich przedsiębiorstw na korzyść zachodnich regionów Polski i wielkich aglomeracji i na niekorzyść województw położonych wzdłuż wschodniej granicy kraju i to mimo rekordowego eksportu do Rosji i wysokich obrotów handlowych z Ukrainą.
Nie potwierdziły się niestety oczekiwania, że wraz z akcesją nastąpi poprawa środowiska gospodarczego i warunków do prowadzenia działalności przez małe i średnie firmy. Nie potwierdziły się też na razie obawy dotyczące wypierania polskich firm z polskiego rynku zamówień publicznych. W prognozach rządu co do efektów akcesji oczekiwano silnego przyśpieszenia inwestycji do 12-14% rocznie. Niestety według pierwszych ocen GUS-u nic takiego nie nastąpiło.
Pomimo sceptycyzmu polskich ekspertów w krajach UE (15) powszechnie oczekiwano, że po akcesji nastąpi masowa migracja polskiej, taniej siły robocze na rynki “starej” UE. Wprowadzone po 1.05.2004r. uproszczenia w zatrudnieniu Polaków w tych krajach nie spowodowały większych perturbacji na rynkach UE (15) ani też nie wpłynęły na radykalną Poprawę zatrudnienia w Polsce gdzie największy wpływ na stopę bezrobocia maja i będą miały zmiany na krajowym rynku pracy.
Podsumowując:
 Po roku członkostwa Polska okazała się o wiele lepiej przygotowana do warunków wspólnego rynku, potrzebie sprostania konkurencji oraz absorpcji pomocy finansowej.
 Saldo przepływów finansowych jest dodatnie i zwyżkujące.
 Nie sprawdziły się też obawy dotyczące m.in.: zalania polskiego rynku tanią żywnością z UE – stało się akurat odwrotnie
 Największym kosztem akcesji okazał się silny wzrost cen, nie nastąpił oczekiwany wzrost inwestycji. Jednakże od IV kwartału 2004 roku dynamika inflacji słabnie.
 W I połowie 2005 roku przedsiębiorcy informują o rosnących zamówieniach inwestycyjnych. Utrzymanie się tych tendencji w najbliższych kilku latach może radykalnie zmienić sytuację Polski nie tylko w publicznych finansach ale w całej gospodarce.
Polska pragnęła osiągnąć pozycję beneficjenta netto począwszy od pierwszego roku członkostwa.

—————————————————————-
ogłoszenia nieruchomości darmowe ogłoszenia nieruchomości

są kryteria zbieżności z Maastricht i czy Polska je już wypełnia

Kryteria konwergencji nominalnej (kryteria zbieżności, kryteria z Maastricht) – są to ustalone w Traktacie o Unii Europejskiej wskaźniki ekonomiczne i zasady, jakie powinna spełniać polityka gospodarcza danego państwa, które aspiruje do członkostwa w Unii Gospodarczo-Walutowej (UGW) i tym samym do strefy euro. Aby móc uczestniczyć w trzeciej fazie UGW i tym samym wprowadzić w swojej narodowej gospodarce euro jako powszechny środek pieniężny, dane państwo musi spełnić 5 warunków ustalonych w protokole do traktatu z Maastricht:
 średnią stopę inflacji w ciągu roku poprzedzającego akcesję do UGW nie wyższą niż 1,5 punktu procentowego od pułapu wyznaczonego przez średni poziom inflacji obliczony dla trzech państw o najniższej inflacji w Unii Europejskiej,
 średnią nominalną długoterminową stopę procentową nie wyższą niż 2 punkty procentowe od poziomu wyznaczonego przez średni poziom odpowiednich stóp procentowych w trzech krajach o najniższej stopie inflacji w Unii Europejskiej,
 stabilny kurs walutowy w ciągu dwóch lat poprzedzających akcesję kraju do UGW – oznacza to udział w mechanizmie kursowym Europejskiego Systemu Walutowego; dokładniej, dany kraj powinien przestrzegać normalnego przedziału wahań (+/- 15%) swojej waluty w ramach ogólnounijnego systemu ERM II, nie może również w tym czasie dokonać samodzielnej dewaluacji własnej waluty wobec waluty innego kraju Unii Europejskiej. Może natomiast dokonać jej rewaluacji.
 deficyt budżetowy mierzony w roku poprzedzającym ocenę w cenach rynkowych nieprzekraczający 3% PKB danego kraju,
 dług publiczny w roku poprzedzającym ocenę nieprzekraczający 60% PKB danego kraju.
Warunkiem udziału w UGW jest również niezależność banku centralnego.

Obecnie spełniamy dwa kryteria . Polska, mimo niskiej inflacji i niskich stóp procentowych, daleka jest od spełnienia kryteriów z Maastricht niezbędnych do przyjęcia euro – wynika z najnowszego raportu Komisji Europejskiej o postępach na drodze ku wspólnej walucie nowych krajów członkowskich, a także Szwecji. Polska nie spełnia pozostałych trzech kryteriów: stabilności kursu walutowego, obniżenia deficytu finansów publicznych do 3 proc. PKB oraz tzw. zgodności prawnej, która wymaga odpowiednich przepisów w Prawie bankowym, gwarantujących m.in. niezależność banku centralnego. Raport wiele miejsca poświęca lukom w polskich przepisach, które nie gwarantują wystarczającej niezależności banku centralnego (chodzi m.in. o sposób odwoływania szefa Narodowego Banku Polskiego i członków Rady Polityki Pieniężnej). Konstytucja Polski zupełnie nie przewiduje, że z chwilą członkostwa w strefie euro polityka monetarna przestanie być domeną NBP. Komisja Europejska ma także zastrzeżenia m.in. do finansowania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego przez NBP.

——————————————————-
ogłoszenia motoryzacyjne ogłoszenia motoryzacyjne ogłoszenia ogłoszenia

potrzeby pożyczkowe państwa brutto i netto

Z pojęciem deficytu łączy się pojęcie potrzeb pożyczkowych budżetu państwa – wynika to stąd, że deficyt budżetowy współwyznacza wysokość potrzeb pożyczkowych państwa. Zgodnie z ustawą o finansach publicznych przez potrzeby pożyczkowe budżetu państwa
rozumie się zapotrzebowanie na środki finansowe niezbędne do:
1. sfinansowania deficytu budżetu państwa,
2. spłat wcześniej zaciągniętych zobowiązań,
3. sfinansowania udzielonych przez Skarb Państwa pożyczek,
4. wykonywania innych operacji finansowych związanych z długiem Skarbu Państwa
Wszystkie te operacje łącznie reprezentują potrzeby pożyczkowe brutto, operacje wymienione w punktach (1) i (3) składają się na potrzeby pożyczkowe netto budżetu państwa

————————————————
ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe

pojęcie Skarbu Państwa

Skarb Państwa – podmiot cywilno-prawnych (w tym majątkowych) praw państwa, z reguły osoba prawna reprezentująca państwo jako właściciela majątku, z wyłączeniem części pozostających we władaniu innych państwowych osób prawnych (przedsiębiorstw i banków państw.). Jako osoba prawna w obrocie prawnym jest równoprawna z innymi osobami prawnymi i fizycznymi (w przeciwieństwie do uprawnień władczych państwa).
Skarb Państwa może być zarządzany przez odrębną instytucję, bądź reprezentowany przez różnych urzędników. W Polsce Skarb Państwa w zakresie ochrony majątku i interesów, a także prywatyzacji reprezentuje Minister Skarbu Państwa. Ponadto istnieją wydzielone agencje gospodarujące mieniem Skarbu Państwa (m.in. Agencja Mienia Wojskowego, Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa). Skarb Państwa nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania przedsiębiorstw państwowych i innych państwowych osób prawnych.
Obecnie skarb państwa jest w Polsce instytucją prawną występującą w stosunkach cywilnoprawnych jako podmiot praw i obowiązk6w dotyczących tej części mienia państwowego, która nie pozostaje pod zarządem innych państwowych osób prawnych.
Skarb państwa nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania państwowych jednostek gospodarczych będących osobami prawnymi samodzielnie gospodarującymi częścią mienia ogólnonarodowego (są to np. przedsiębiorstwa państwowe i spółki skarbu państwa), podobnie jak one nie ponoszą odpowiedzialności za zobowiązania skarbu państwa. Skarb państwa odpowiada głównie za jednostki budżetowe. Jako podmiot praw i obowiązków skarb państwa dysponuje zasobami finansowymi budżetu państwa.

—————————————————
ogłoszenia motoryzacyjne ogłoszenia

Podaj główne kategorie wydatków budżetu UE w 2005r

Główne kategorie wydatków budżetowych to:
 środki na finansowanie Wspólnej Polityki Rolnej (Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej, 47% w budżecie na rok 2005r.)
 finansowanie polityki regionalnej (Fundusze Strukturalne i Spójności, 31 % w budżecie na rok 2005r )
 działania wewnętrzne Komisji ( kształcenie zawodowe, edukację i rozwój młodzieży, polityka energetyczna, zabezpieczenie nuklearne i ochronę środowiska, na walkę (z terroryzmem, ochronę konsumenta oraz na badania naukowe, 7 % budżetu na rok 2005r.)
 polityka zewnętrzna (pomoc najbiedniejszym krajom świata inną niż w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym krajów bałkańskich, krajów Wspólnoty Niepodległych Państw, krajów regionu Morza Śródziemnego oraz krajów Azji i Ameryki Łacińskiej, 5% budżetu na rok 2005)
 wydatki administracyjne (6% budżetu na rok 2005)
 pomoc przedakcesyjna (3% budżetu na rok 2005, po raz pierwszy obejmie ona np. Chorwację)
 kompensaty (1 % budżetu na rok 2005)

———————————————
ogłoszenia nierchomości darmowe ogłoszenia nieruchomości