Organy podatkowe i ich właściwości. Powstanie zobowiązań podatkowych

Organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest:
 naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego, wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa – jako organ pierwszej instancji;
 dyrektor izby skarbowej, dyrektor izby celnej – jako:
 organ odwoławczy odpowiednio od decyzji naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego,
 organ pierwszej instancji, na podstawie odrębnych przepisów,
 organ odwoławczy od decyzji wydanej przez ten organ w pierwszej instancji;
 samorządowe kolegium odwoławcze – jako organ odwoławczy od decyzji wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty albo marszałka województwa.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem podatkowym – jako:
 organ pierwszej instancji w sprawach stwierdzenia nieważności decyzji, wznowienia postępowania, zmiany lub uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia – z urzędu;
 organ odwoławczy od decyzji wydanych w/w sprawach,
 organ właściwy w sprawach porozumień dotyczących ustalenia cen transakcyjnych;
 organ właściwy w sprawach interpretacji postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innych ratyfikowanych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej;
Organami podatkowymi wyższego stopnia są organy odwoławcze. Organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.
Właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających zakres ich działania.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, płatników lub inkasentów uwzględniając w szczególności posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania. Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej jest organ podatkowy właściwy dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Spory o właściwość rozstrzyga:
 między naczelnikami urzędów skarbowych działających na obszarze właściwości miejscowej tego samego dyrektora izby skarbowej – dyrektor tej izby skarbowej;
 między naczelnikami urzędów skarbowych działających na obszarze właściwości miejscowych różnych dyrektorów izb skarbowych – minister właściwy do spraw finansów publicznych;
 między naczelnikami urzędów celnych działających na obszarze właściwości miejscowej tego samego dyrektora izby celnej – dyrektor tej izby celnej;
 między naczelnikami urzędów celnych działających na obszarze właściwości miejscowej różnych dyrektorów izb celnych – minister właściwy do spraw finansów publicznych;
 między wójtem, burmistrzem (prezydentem miasta), starostą albo marszałkiem województwa a naczelnikiem urzędu skarbowego lub naczelnikiem urzędu celnego – sąd administracyjny;
 między wójtami, burmistrzami (prezydentami miast) i starostami – wspólne dla nich samorządowe kolegium odwoławcze, a w razie braku takiego kolegium – sąd administracyjny;
 między marszałkami województw – sąd administracyjny;
 w pozostałych przypadkach – minister właściwy do spraw finansów publicznych.
Spór o właściwość rozstrzyga się, w drodze postanowienia, na wniosek organu będącego stroną sporu. Do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość organ podatkowy, na którego obszarze nastąpiło wszczęcie postępowania, podejmuje tylko te czynności, które są niezbędne ze względu na interes publiczny lub ważny interes strony.
Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.
Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:
 zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania;
 doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania
Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek:
 zapłaty;
 pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta;
 potrącenia;
 zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku;
 zaniechania poboru;
 przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych;
 przejęcia własności nieruchomości lub prawa majątkowego w postępowaniu egzekucyjnym;
 umorzenia zaległości;
 przedawnienia.
Zobowiązanie płatnika lub inkasenta wygasa w całości lub w części wskutek:
 wpłaty;
 zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku;
 umorzenia
 przejęcia własności nieruchomości lub przejęcia prawa majątkowego w postępowaniu egzekucyjnym;
 przedawnienia.

————————————————————————————
ogłoszenia za darmo ogłoszenia darmowe ogłoszenia praca ogłoszenia